Mayıs 30, 2013 0 tanecik yorum

life? whatever.

pain or gain? 
none of them.
yaşananları anlatmama gerek yok. bilmenize de.
geride kalan duygu ve düşünce karmaşası asıl buraya dökmek istediklerim.
bazı geceler zordur. bazen hayat normalden daha zordur.
düşünmemeyi dilemek. bir anlığına.
sürekli kendini meşgul etme çabası. oyalanma.
I know It's gonna be ok... I will fine... Just fine.
şimdi yapılacak şey ne peki?
"beklemek" her zamanki gibi.
acının gitmesini. tekrar iyi olabilmeyi beklemek.
insanız.
ama sen benim gibi olma ey okuyucu.
sakın.
duygularına güvenip mantığına sığınma. ya hep duygusal ol ya hep mantıklı. yoksa hep sen üzülürsün.
ne istediğimi bilmiyorum.
ama ne istemediğimi biliyorum.
sevmeden, sevilmeden, huzurlu ve güvende hissetmediğim bir hayat istemiyorum.
tüm çabam bunun için.
eski dönemlerde yaşamalıymışım ben. gerçekten. aşkın Bright Star adlı (gerçekten çok güzel filmdi, içimde bir yerlere dokundu) filmdeki gibi narin ve vazgeçilmez olduğu o dönemlerde. şairane bir aşk istiyorum... tek bir dokunuşun her şeyi iyileştirdiği o dönemleri... her şeyin bu kadar hızlı harcanılmadığı o dönemler. sevgilinin nefes alışverişinin dünyalara değişilmediği. o kişinin yerine başkasının konulmasının akla bile gelmediği. tek bir kişinin aşkında hasta olunan, şiirler yazılan o dönemler...
but I'm not living at that time. I cannot... I have no chance to choose.
buna rağmen, yine, "ama" biliyorum ki benim gibi düşünen, hisseden bu hayatla başa çıkmaya çabalayan insanlar var. orda bir yerdeler biliyorum.
bu hayatla başa çıkmak zorundayız. tek elimizden gelen bu çünkü.
geçenlerde düşündüm... eğer hayat insan olsaydı, kendisine katlanabilir miydi diye? dengesiz biri olmaz mıydı sizce de? kararsız, fazla düşünen. belki akıl hastanesine kapatırlardı onu? olamaz mı? bence gayet olası.
hayat bile insan olsaydı kendisine katlanamazdı, peki biz nasıl katlanalım ona?
zor.
ama başka yol yok.

düşüncelerimde boğuluyorum. kalem tutacak halim yok. resim defterim ve günlüğüm bana bakıyorlar, ben de onlara. bilgisayara yazmak daha kolay. zaten hepimiz de böyle değil miyiz? en basit şeylerde bile "kolay" olanı seçen. çünkü "zor" acıtıyor. çünkü zor gerçekten zor...
bu kadar düşünce patlaması yeter. o zaman bu aralar her gün yatmadan önce ilaç niyetine aldığım o şarkı gelsin. (sözleri gayet iç acıtıcı, insanın mahvediyo ama melodi de bir o kadar huzur veriyor bana)
iyi geceler sevgili okur. hayatında her ne oluyorsa fazla düşünmeyi bırak... her şey olacağına varıyor bir şekilde.

 
;